نکته ای جالب برای آنانی که می خواهند زندگی خود را صد در صد بسازند!!!

نکته ای جالب برای آنانی که می خواهند زندگی خود را صد در صد بسازند!!!

 

اگر A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z برابر باشد با 

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25,26 

 

آیا برای خوشبختی و موفقییت تنها تلاش سخت كافیست؟   تلاش سخت (Hard work)

 

H+A+R+D+W+O+ R+K

8+1+18+4+23+ 15+18+11= 98%

 

آیا دانش صد در صد ما را به موفقییت می رساند؟  دانش (Knowledge)

 

K+N+O+W+L+E+ D+G+E

11+14+15+23+ 12+5+4+7+ 5=96%

عشق چگونه؟   عشق (Love)

L+O+V+E

12+15+22+5=54%

 

خیلی از ما فکر می کردیم اینها مهمترین باشند مگه نه؟  پس چه چیز 100% را می سازد؟؟؟  پول (Money)

 

M+O+N+E+Y

13+15+14+5+25= 72%

 

رهبری (Leadership)

L+E+A+D+E+R+ S+H+I+P

12+5+1+4+5+18+ 19+9+16=89%

 

اینها كافی نیستند پس برای رسیدن به اوج چه باید كرد؟   نگرش (Attitude)

 

1+20+20+9+20+ 21+4+5=100%

 

آری اگر نگرشمان را به زندگی، گروه و کارمان عوض کنیم زندگی 100% خواهد شد. 

نگرش همه چیز را عوض می کند، نگاهت را تغییربده چشمهایت را دوباره بشوی همه چیز عوض می شود...

ای خردجویان جهان

ای خردجویان جهان
بیایید دل را را باور کنیم،که فرزانگی این است
کریستف کلمب جهان نوینی را کشف کرد
بی هیچ طرح،بی هیچ نقشه
ای خردجویان یادتان باشد که مدت محدودی به ما فرصت دادند که از امکانات نامحدود این دنیا بهره ببریم از امروز بگویید : می خواهم منشأ یک کشف تازه برای مردمم باشم  وقتی خالقم قسم خورده که هر چیزی را بخواهی راهش را به تو نشان خواهم داد دیگر چه جای درنگ است؟
پس فروغ بی پایان ایمان را بخواه تا چون خورشید بتابد و دل را به اندیشه های آسمانی رهنمون کندکه یگانه رهنما اوست

پیام آسمان ستاره ها و شب را با گوش جان بشنویم

 

 امروزمان مثل دیروزمان نباشد

خردجویان از جرج سانتایانا

(این زندگی خود به چه کار می آید)

 

(این زندگی خود به چه کار می آید

اگر از گرفتاری ایام و غصه روزگار

فرصت نکنیم که دمی بایستیم و جهان را نظاره کنیم

فرصت نکنیم که در زیر شاخه های درختان بنشینیم

و به قدر گاوان و گوسفندان به طبیعت زیبا بنگریم؛

فرصت نکنیم که وقتی از بیشه ها می گذریم دریابیم

که سنجابها دانه هایشان را کجا زیر علفها پنهان کرده اند؛

فرصت نکنیم تا،میانه روز روشن،نهرها را،

که چون آسمانِ شبِ پر کوکب رخشانند،

به گوشه چشمی نظاره کنیم؛

فرصت نکنیم که به نگاه زیبارویی روی بگردانیم

و رقص و پایکوبیش را تماشا کنیم

و دمی تامّل کنیم

تا لبخندی که چشمها آغاز کرده اند

در لبهایش شکفته شوند.

به راستی چه زندگی حقیر و بی نوایی خواهد بود

اگر فرصت نکنیم که بایستیم و نظاره کنیم...)

(الهی قمشه ایی)