سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی                         خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

دعای صبح وآه شب کلید گنج مقصود است                بدین راه روش میرو که با دلدار پیوندی

قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید باز                  ورای حد تقریر است شرح آرزومندی

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور               پدر را باز پرس آخر کجا شد مهر فرزندی

جهان پیر رعنا را ترحم در جبلت نیست                       زمهر او چه میپرسی در او همت چه میبندی

همایی چون تو عالی قدر حرص استخوان تا کی           دریغ آن سایه همت که بر نا امل افکندی

در ین بازار اگر سودی ست با درویش خرسنداست        خدایا منعمم گردان به درویشی وخرسندی

به شعر حافظ شیراز میرقصند و می نازند                    سیه چشمان کشمیری و ترکان سمر قندی

 

حافظ