استان کرمانشاه در ناحیه غربی کشور بین مدارهای ۳۳درجه و ۴۲ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۱۷ دقیقه عرض شمالی و ۴۵ درجه و۲۴ دقیقه تا ۴۸ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی از نضف النهار مبدا قرار دارد.

 

استان کرمانشاه از شمال به کردستان،از جنوب به استانهای لرستان و ایلام،از شرق به استان همدان و از غرب با کشور عراق هم جوار است و بیش از ۳۳۰ کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق دارد.این استان با وسعتی برابر با حدود ۲۴۴۳۴ کیلومتر مربع در غرب ایران تقریبا ۴۵/۱ درصد از مساحت کشور را تشکیل می دهد.

 

استان کرمانشاه منطقه ای نیمه کوهستانی است و سلسله کوههای زاگرس بخش عمده این استان را در بر گرفته است.از مهمترین کوههای استان می توان به رشته کوه پراو با قله زیبای شیخ علیخان به ارتفاع ۳۳۵۷ متر،شاهو،دالاهو و دالاخانی اشاره کرد.رشته کوه پراو در جهت شمال غربی به طرف کوههای طاقبستان پیش می رود و پس از طاق بستان به طرف کردستان امتداد می یابد.این ارتفاعات سنگی و غیر مشجر،دارای معابر محدودی است.طول این رشته کوه از شمال غربی تا جنوب شرقی ۶۲ کیلومتر و عرض آن از شمال به جنوب در پهن ترین نقطه ۲۲ کیلومتر است.

 

کرمانشاه پیش از اسلام به نامهای "کامبادنه"،"کامبادان"و"کامبادس"معروف بود.نویسندگان یونانی به وضوح ار آن یاد کرده اند.در کتب و متون جغرافیایی از نامهایی چون "قرماسین"،"قرماشین"و"قرمسین" نیز یاد شده است.کلمه کرمانشاه نخستین بار در حدود سال ۲۷۹ ه.ق توسط ابن فقیه همدانی در کتاب "مختصر البلدان" به کار رفته است.نام کرمانشاهان نخستین بار در سال ۲۸۲ ه.ق در "اخبار الطوال" ابو خنیفه دینوری آورده شده است.

 

زبان اهالی کرمانشاه کردی است و مردم با گویش های مختلف کلهری،اورامی،سورانی و لکی صحبت می کنند.جمعیت استان بر اساس سرشماری سال ۱۳۷۵ بالغ بر ۱۷۷۸۵۹۶ نفر است و حدود ۳ درصد از جمعیت کل کشور را تشکیل می دهد.این استان بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای سیزده شهرستان می باشد.

کرمانشاه مرکز این استان با ارتفاع ۱۳۲۲ متر از سطح دریا در پای رشته کوه بسیار زیبای پراو قرار گرفته و رود قره سو یا خوره سو(در گویش کردی یعنی رو به خورشید،این رودخانه جهت غربی شرقی دارد)از میان آن می گذرد.دمای متوسط سالانه ۱۴+ ،متوسط حداقل ۹/۵+ ،متوسط حداکثر ۹/۲۲+ و متوسط بارندگی ۴۸۰ میلیمتر در سال است..