ساعت 11 صبح  جمعه، فرودگاه امام خميني(ره) مي توانست مملو از جمعيت استقبال كننده باشد، اما خلوت تر  از هميشه بود تا كاروان تيم ملي در بي خبري محض وارد تهران شود.


    ناراحتي و شرمساري در چهره تك تك ملي پوشان موج مي زد. نصرتي افسوس مي خورد كه براي حضور در جام جهاني بايد 4 سال ديگر صبر كرد. كعبي با ابراز شرمندگي، خستگي را باعث گل خوردن تيم دانست و شجاعي هم فقط به بيان اين جمله بسنده كرد: تنها چيزي كه مي توانم بگويم اين است كه شرمنده ايم.


    در اين ميان حرف هاي آندرانيك تيموريان بيشتر از همه تاثيرگذار بود، وقتي كه گفت: با نرفتن به جام جهاني 4 سال ضربه خورديم و نسل جديدي از بازيكنان ما سوختند. بله! نسلي كه سوخت بدون آن كه مقصر باشد. شايد هيچ وقت در عمرمان تا اين اندازه دوست نداشتيم كه تيم ملي عربستان برنده يك مسابقه فوتبال باشد.


    چقدر حرص و جوش خورديم بابت توپ هايي كه نصيب مهاجمان آنها شد، اما راهي به دروازه نبرد. بابت آن موقعيتي كه مهاجم كره شمالي در آخرين دقيقه بازي از دست داد هم كلي اعصابمان به هم ريخت، چون فقط دوست داشتيم يك تيم برنده باشد؛ اما افسوس كه اين بار سرنوشت دست خودمان بود و از آن استفاده نكرديم.

اينها همه اش به خاطر عشق به تيم ملي بود. عشق به تيمي كه هيچ گاه با پشتوانه علمي اداره نشد، هيچ گاه تفكري حرفه اي را به خود نديد و هيچ گاه با رفتاري سيستماتيك جلو نرفت. به همين خاطر هم رئيس فدراسيون فوتبال به دنبال ناكامي تيم ملي در صعود به جام جهاني اعتراف كرد، بايد در تمامي ساختار فوتبال ايران بازنگري شود.

  تيم ملي در اين 2 سال امير قلعه نويي، منصور ابراهيم زاده، علي دايي، محمد مايلي كهن و افشين قطبي را به عنوان سرمربي بالاي سر خود ديد. 5 مربي كه يكي از آنها حتي يك بار هم روي نيمكت تيم ننشست و قسمت ديگري، فقط 3 بازي حساس پاياني بود. قطبي ديروز به محض ورود به ايران مسووليت شكست را پذيرفت و اعلام كرد شرمنده مردم ايران است كه نتوانسته قولش را عملي كند.

 قطبي توجيهاتي هم داشت كه از قبل براي همه ما روشن بود: «من در شرايط سختي تيم ملي را تحويل گرفتم. بازگرداندن روحيه به اين تيم كار ساده اي نبود، اما با تلاش خود بازيكنان و سازماندهي خوب در وضعيت مناسبي قرار گرفتيم و معتقدم در اين 3 بازي سربلند شديم. گاهي مسائل سازماندهي شده فني و روحي براي رسيدن به هدف كافي نيست و شانس هم مورد نياز است.»


    اينها شايد آخرين جملات قطبي به عنوان سرمربي تيم ملي باشد. البته هم كفاشيان و هم تاج، در مورد تمديد قرارداد با اين مربي چراغ سبز نشان داده اند، اما فوتبال بي ثبات ما تا به حال نمونه مشابهي از تمديد قرارداد با مربي يك تيم ناكام را به خود نديده است.