در باب خودیابی و یافتن گوهر شریف انسانی، چند نکته را متذکر می شویم.

1 . آدمی ابتدا باید به ضرورت «خودیابی» واقف شود تا تلاشی در این مورد آغاز کند. با اندکی مطالعه و اندیشیدن در سفارشهای پیشوایان دینی و دانشمندان، قطعا به اهمیت این موضوع، پی می بریم.

2 . برای خودیابی، اولین گام، داشتن خلوت شخصی و مُراقبه دائمی است. زمانی به زوایای پنهان شخصیت خویش پی خواهیم برد که چون پاسبانی هوشیار از خود و اعمالمان مراقبت کنیم.

3 . اگر خودیابی حاصل شود، خالق این «خود»، به عنوان موضوع اساسی و مورد علاقه آدمی، شناخته می شود.

4 . اگرچه شناخت خود، آدمی را به شناخت خدا رهنمون می سازد، ولی شناخت خدا نیز عاملی است در جهت ایجاد انگیزه برای شناخت خویش.

منبع:www.hawzah.net

ببخشید دوستان اگه مطب خیلی کوتاهه.

اما از نظر خودم مورد دوّم خیلی مهمه و درضمن اشعار مولوی رو به  شدت توصیه میکنم. مثل این:

بندبگسل باش آزاد ای پسر
چندباشی بندسیم وبندزر
گربریزی بحررادرکوزه ای
چندگنجدقسمت یک روزه ای

شادباش ای عشق خوش سودای ما
ای طبیب جمله علت های ما
ای دوای نخوت وناموس ما
ای توافلاطون وجالینوس ما