جزآستان توام درجهان پناهی نیست            سر مرا بجز این  در حواله گاهی  نیست
چرا ز کوی خرابات روی برتابم                       کزین بهم به جهان هیچ رسم و راهی نیست
زمانه گربزند آتشم به خرمن عمر                  بگو بسوز که بر من به برگ  کاهی نیست
غلام نرگس جمّاش آن سهی سروم             که ازشراب غرورش به کس نگاهی نیست
مباش در پی آزار و هرچه خواهی کن      که در شریعت ما غیرازاین  گناهی نیست
عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن       که نیست بر سر راهی که داد خواهی نیست
عقاب جورگشاده است بال بر همه شهر        کمان گوشه نشینی و تیرآهی نیست
عدو چون تیغ کشد من  سپر  بیندازم            که تیغ ما به جز از ناله ای و آهی نیست
چنین که از همه سو دام راه می بینم      بِه از حمایت زلفش مرا پناهی نیست
خزینه ی دل حافظ به زلف و خال مده             که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست

 
آیا شما هم با نظر حافظ موافقید(بیت پنجم)؟